Afgelopen jaar stond het werk in het teken van nadenken over de grondmarkt, tegen het eind van het jaar rondden we dat grotendeels af. Daarna las ik in de kerstvakantie een boek dat The Economist op een lijstje zette van publicaties van zijn redacteuren en journalisten. Het is The Land Trap van Mike Bird. Hij is de Wall Street reporter van het blad. Blijkbaar goed besproken, en terecht. Een absolute aanrader. Hij laat zien hoe de grondmarkt (al of niet bebouwd) een rol speelde in de Amerikaanse onafhankelijkheid, in de zeer lange Japanse recessie, in Hong Kong en China en in Singapore. In die laatste drie landen gaat het niet eens om eigendom maar om een soort erfpacht, vaak 99-jarige gebruiksrechten. Grond is een methode om geld te maken, zo is zijn stelling. Als ervoor geleend kan worden kan de gemeente of de staat de grond (of erfpachtsrechten) te koop aanbieden en uit de opbrengsten de infrastructuur realiseren. Zo kick start je de economie. Henry George komt in twee mooie hoofdstukken ter sprake.. En voor je het weet js de grondmarkt een beleggingsmarkt en gaat het niet meer om exploitatie. In China heeft het lege steden opgeleverd.
Een citaat van Lee, de grote man van Singapore: "no private land-owner should benefit from development at public expense". en "Ï introduced legislation which would help to ensure that increases in real values because o public development should benefit the community. and not for the land-owner. Land is becoming a scarce commodity and the mounting pressure on land at present, we must try to control land values for public values"(p.245). En dat in een behoorlijk liberaal, of althans niet erg socialistisch land.
Een aanrader dus, dit boek. En voor de prijs hoef je het ook niet te laten. Een echte aanrader.
