zaterdag 27 mei 2017

Laser-levelled

Het is 50 jaar Summer of Love in San Francisco, maar dat ging langs me heen - ik vloog Sacramento - Los Angelos gisteren. Na een interessant bezoek aan UC Davis. We spraken er ook boeren over administratieve rompslomp. Wie daar in Nederland over klaagt moet naar Californië, daar kunnen ze met een 'groene' bevolking, watertekorten en bestrijdingsmiddelenproblemen, nog los van de immigratiepapierwinkel, ook wat van. En de computer moet er zo te zien nog uitgevonden worden. Helemaal waar is dat niet, een van de boeren gebruikte AgStar als software, maar veel gaat toch op papier.
Ik was niet eerder in de Central Valley, maar het is een uitermate vlak gebied. En nog vlakker gemaakt vertelde mijn gastheer: de meest percelen zijn laser-levelled zoals ze dat noemen. Makkelijker voor beregenen of bevloeien van rijst of luzerne.
Het was er met 37 graden eerder in de week ook warm. Maar warmte en droogtes hebben ze daar al anderhalve eeuw, dus dat wordt niet door iedereen als een voorbode van klimaatsverandering gezien, zo werd me wel duidelijk.  Verder zet men zijn kaarten op robotisering want er ontstaat een arbeidsprobleem. Niet zozeer de Trump en de muur, de Mexicanen komen sinds de crisis al minder naar het noorden.
Enfin, een interessante trip. Reden voor weer eens een luistertip, ook al is die niet uit de Summer of Love. Ik moest in een Uber ineens aan Middle of the Road denken: Sacramento, een nummer 1 uit 1972

donderdag 25 mei 2017

California Dreaming

Ik presenteerde gisteren op UC Davis, waar we met een comité van de US Academy of Science vergaderen, de resultaten van ons FLINT project. Hier de slides

woensdag 24 mei 2017

ruilverkavelen in 3D

Vorige week was ik te gast bij het Kadaster. Dat leverde me het boek Ruilverkaveling op, geschreven door Tom Bade. Die na 100 jaar ruilverkaveling een pleidooi houdt om ruilverkavelen ook in de toekomst ter hand te nemen en dan meer in 3D te denken, niet alleen in de stad maar ook op het platteland. Van leidingstraten tot windmolens en slagschaduw. Goed geschreven boekje, mooi fotowerk.

maandag 22 mei 2017

Boekentip

De NRC tipt het boek van Annemieke Hendriks: De tomaat, en de bizarre wereld van ons voedsel. 380 bladzijden met alles over de tomaat van vroeger en nu.

zaterdag 20 mei 2017

world talks

Bijgaand fotootje twitterde ik gisteravond vanuit de Stadsschouwburg aan het Leidseplein in Amsterdam. Daar houden ze maandelijks onder sponsorschap van Rabobank's Amsterdam&Co een Vrijmibo (vrijdagmiddagborrel) met Worldtalks.
Gisteren ging het over de korte ketens in voedsel. Met twee ondernemers die zich daarmee bezighouden. IJsboer Tim den Hartog uit 'tGein en aardappelboer Arwin Bos uit de Haarlemmermeer. De laatste verruilde de advocatuur aan de zuidas voor de ouderlijke boerderij, de eerste is opgeleid als bedrijfskundige. Interessant hoe mensen met een kijk ook vanuit buiten de landbouw de sector vernieuwen. Het bleef een realistische middag want de een doet 120 koeien en de ander 120 ha en teelt ook gewoon suikerbieten voor Cosun.
Pieter Waterdrager skypte vanuit Rusland over de zelfvoorziening in de economische crisis uit de dachas en Ilja Gort uit Frankrijk over de romantiek van de lokale markten en de terreur van de hypermarché. Maar wij dachten dat de logistiek en de opschaling de supermarkt toch nodig hadden.
Het eindigde met Pieperbier dat uit uitgesorteerde en overgebleven aardappelen wordt gebrouwen en we gingen nog even langs EYE waar het biologische ijs van Tim op de kaart staat.

zondag 14 mei 2017

handel in data, of niet

Data zou de nieuwe olie zijn, maar er is maar weinig handel in data. The Economist wijdde er vorige week een briefing aan. Het wijst op de transactiekosten van de handel in data (zoeken, onderhandelen, contracten controleren etc), wat verzamelen en gebruik binnen de onderneming aantrekkelijker maakt dan handel. Data is ook geen commodity, elke set is weer anders. Dit gebrek aan fungibility maakt beprijzing lastig: elke set is weer anders en de onderhandelende partijen zijn al snel bang teveel of te weinig te betalen. Overigens heeft het bij olie ook decennia geduurd voordat Standard Oil (de naam zegt het al) voor standaardisatie zorgde.
Economen zijn nog maar nauwelijks begonnen om beprijzingsmechanismes te ontwikkelen. Vaak is het dus maar simpeler een onderneming met data of dataverzamelingsvaardigheden te kopen, dan de data zelf.
Data is ook niet-rivaal: als je het kopieert kan het eenvoudig door meerderen worden gebruikt. Nog afgezien van het feit dat de eigendom van data vaak niet duidelijk is.
En dan hebben we het nog niet over privacy-gevoelige data. Het blad wijst op een artikel van Kenneth Laudon (NY University) getiteld Markets and Privacy die al in 1996 betoogde dat de persoon in kwestie rechten moest hebben wat er met data kon gebeuren. Recentelijk heeft de World Economic Forum gepleit voor een data-rekening, als analogie van een bankrekening. Persoonlijke data zou opgeslagen ometen zijn in deen databank account "where it would be controlled, managed, exchanged and accounted for". Maar er is nog niet veel van terecht gekomen. Daar waar bedrijven data niet erg gemakkelijk afgeven, doen burgers dat juist veel te makkelijk, in ruil voor 'free services'.
Volgens Google's Hal Varian heeft data decreasing returns to scale omdat extra data niet veel meer toevoegd aan het algoritme. De waarde zit in het algortime, niet in de data. "Google's succes is about recipes, not ingredients". maar Glen Weyl van Microsoft research is het daar niet mee eens. Wel voor de zoekmachines van weleer, maar niet voor de artificial intelligence toepassingen (in real time).
Oracle is nu begonnen om klanten data te laten verhandelen via hun platform. En Citizenne is een startup die consumenten hun data laat verkopen aan de grote merken. Datacoup doet ook zo iets. in Zwitserland is er Midata, een datacooperatie die gezondheidsdata van consumenten verzameld voor research.
Het is de vraag of dit type initiatieven gaat lukken. Inmiddels lijkt er een catch-22: consumenten zijn verslaafd aan gratis diensten en klikken automatisch op I agree omdat de app het anders niet gaat doen en online bedrijven hebben hun business model helemaal gebouwd op gratis data.
Misschien gaat blockchain helpen: Bitmark maakt het mogelijk om te zien wie welke data heeft gebruikt. De EU komt met de General Data Protection Regulation (GDPR) die in 2018 van kracht wordt.die consumenten het recht geeft op hun data en data-portability.
Verder veel aandacht in het artikel voor de macht van de grote data partijen. En of die niet meer gereguleerd moeten worden. Ook aardig is de observatie dat apps die de markt transparanter maken door de aanbieders van spullen ook makkelijk gebruikt kunnen worden voor tacit collusion: het op elkaar afstemmen van gedrag zonder overleg (en dus geen formele kartelvorming).

The Economist 6.5.2017 Briefing The Data Economy - fuel of the future

donderdag 11 mei 2017

FLINT verlaat het stenentijdperk

Gisteren en vandaag was ik weer eens in Brussel. We presenteerden de eindresultaten van het FLINT project, o.a. voor de 200ste (!) vergadering van het FADN, het comité van lidstaten en DG Agri dat van 85.000 bedrijven boekhoudingen laat bijhouden om het landbouwbeleid te monitoren. En dat volgens de FLINT aanbevelingen ook duurzaamheidsdata moet gaan verzamelen want met meer dan 1100 boeren in Europa hebben we aangetoond dat dat kan. Ik mocht voorzitten en dat was dus makkelijk scoren door te wijzen op feit dat als FADN relevant wil blijven, ze wel iets met onze resultaten moeten doen.
Een jaar of 4 geleden verzon ik de afkorting Farm Level Indicators on New policy Topics na een intensieve design workshop in een vergaderkelder van het INRA in Parijs als titel voor ons projectvoorstel. Met een knipoog naar de vuursteentjes die de brand aan moeten steken en in blijvende herinnering aan Fred, Wilma en Barney.
Hier is het persbericht en eindrapport  en hier de website van het project. 

dinsdag 9 mei 2017

Presentatie op GFIA

Vandaag nam ik op het GFIA congres in Utrecht deel aan een panel discussie over big data en intellectual property. Mijn inleidende presentatie staat online

maandag 8 mei 2017

Precisie landbouw in de VS

Elsevier Proagrica heeft een nieuw blad het licht doen zien: Future Farming. In het eerste nummer, April 2017, een infographic gebaseerd (zonder verdere literatuurverwijzing) op een rapport van de USDA.Vooral grote bedrijven houden zich bezig met GPS soil / yield mapping, guidance (tractoren op het spoor houden) en variable rate technology (zaaiafstand en zo af laten hangen van bodem). Die variable rate technology zit op de grote bedrijven (meer dan 3800 acre) al op 40% in mais en 34% in soya.
Wie het wil gaan zien moet naar North Dakota, Iowa of Illinois, de staten die het bovengemiddeld gebruiken. In Georgia en New York vind je weinig van deze gewassen. De variable kosten liggen $22 lager bij yield mapping en maar $2 bij variable rate technology.
De verbetering van de marge (operating profit) is 2.8% bij GPSsoil/yield en 2.5% bij een guidance systeem. Variable Rate Technology scoort maar 1.1%. Geen wonder dat de adoptie van de eerste twee sterker is (80% / 84%  in mais)
Ongetwijfeld praten we er morgen op de GFIA conferentie in Utrecht nog over.

zondag 7 mei 2017

landbouw in Brazilië

Over Brazilië gesproken: de laatste editie van EuroChoices is een special met alleen maar papers over de economie van de Braziliaanse landbouw (en de handel met Europa waarin tarief-escalatie niet vreemd is).

zaterdag 6 mei 2017

van booking.com naar koeien@soy

De NRC brengt in zijn magazine Blad dit weekend een interview met Kees Koolen, de man die Booking.com oprichtte en voor meer dan 100 miljoen verkocht. De boerenzoon studeerde technische bedrijfskunde maar vond dat dat wel erg ging over managen en niet over ondernemen. En nu stort hij zich op de koeien. hij is bezig met een miljardenproject om grote melkboerderijen in Brazilie op te zetten. Compleet met dorpjes voor de werknemers. Zijn analyse is helder: "Melk wordt gemaakt voor de proteinen. Een koe in Nederland moet ook proteinen eten  Die komen uit soja, en waar komt die vandaan: uit Brazilie. Boeren kopen meststoffen in Kazachstan, Canada, Marokko. Dat gaat op de vrachtwagen, kost veel energie, gaat het schip in, moet 2000 km het land in, wordt daar op de akker gekieperd, er worden chemicalien aan toegevoegd die van Amerikaanse bedrijven komen. Wat gebeurt er met die soja? Op de vrachtwagen, op een boot naar Rotterdam, en hier in Nederland door de koeien verwerkt tot melk. Wat hebben wij in Nederland? Ruimtetekort, mestoverschotten. Wij exporteren die melk weer. Dat klopt van geen kanten. Waarom dan niet die koeien naar Brazilie brengen. Daar heb ik de soja al. Dan heb ik ook mijn mest daar, dan kan ik ongeveer 85% besparen op kunstmest, die ook niet meer de hele wereld over hoeft te reizen. Denk eens aan alle milieubesparing die dat oplevert. Ik haal het water uit de melk, zodat ik melkpoeder heb, en die breng ik de wereld over" (einde citaat).
Het wordt high tech, vrijwel gesloten systemen. De journalist meldt dat de plannen niet onomstreden zijn, niet alleen bij Wakker Dier maar ook bij Rabo en FrieslandCampina. Maar die hebben volgens Koolen een ander belang. Blijft de vraag of het niet veel meer voor de hand ligt dit met varkens te doen. Koolen is zoon van een koeienboer zo lees ik, en er zijn al een paar machtige vleesconcerns in Braailie, dus misschien is koeien niet onlogisch.

dinsdag 2 mei 2017

duurzaamheidsschema's

Vrijdag promoveerde in Wageningen Evelien de Olde op het proefschrift "Sustainable development of agriculture: contribution of farm-level assessment tools". Ben je betrokken bij duurzaamheidsschema's, dan is het verstandig dit even te lezen want het is een inspirerend boekje, dat zoals tegenwoordig gebruikelijk met name een bundel met papers is.
Er zijn nog al wat duurzaamheidsschema's, en een toepassing van vier ervan op dezelfde Deense bedrijven leert dat ze ook nogal verschillend kunnen uitpakken. De ontwikkelaars van die schema's stoppen er blijkbaar nogal wat verschillende inzichten en ervaringen in, misschien zijn ze wel minder objectief dan je vermoedt.
Deels is dat misschien ook wel verklaarbaar: water is een issue in Spanje maar niet in Ierland. Nederlanders willen de koe in de wei, de Italianen kijken daar (nog??) anders tegenaan. Issues zijn dus plaats- en tijdsafhankelijk. Maar toegepast op 1 bedrijf is dat natuurlijk geen verdediging dat ze verschillend uitpakken.
Het proefschrift constateert ook dat boeren het nog niet zo eenvoudig vinden om uit die schema's conclusies te trekken over wat ze nu in hun management moeten veranderen. Management is best complex (dat geldt ook voor andere bedrijven en instellingen overigens).
Redenen lijkt me om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk van die duurzaamheidsissues gewoon in geld worden vertaald. Dan kun je ze afwegen. En nog beter als ze ook in de kosten en opbrengsten opduiken, dan kun je gewoon je kostprijs managen. Dat kunnen boeren al jaren. En het zou in de administratie al helpen als al die indicatoren niet apart werden verzameld via formulieren of management pakketten, maar gewoon uit de financiële administratie werden gehaald. Nu facturen real time per mail worden verstuurd is dat niet meer zo moeilijk.  Er wordt een hoop informatie van facturen niet gebruikt, misschien moeten we het begrip Data-waste munten.

zondag 30 april 2017

comparative advantage

Het was afgelopen maand (om precies te zijn: 19 april) exact 200 jaar geleden dat David Ricardo (die opgroeide in Amsterdam) een boek publiceerde waarin hij het lastige concept van de comparatieve voordelen uitlegde. Ofwel: handel is geen zero-sum maar win-win omdat de twee partijen zich kunnen specialiseren.
De John Bates Clark medal van dit jaar (een prestigieuze prijs voor economen jonger dan 40) ging naar Dave Donaldson. Die besteedde 10 jaar aan archiefwerk om de effecten te bekijken van 67.000 km spoorlijn die in India werd aangelegd tussen 1853 en 1930. En daarmee handel mogelijk maakte want waar een ossewagen 30 km per dag kon afleggen met een beperkte last, kwam de trein tot 600 km. Doordat en 8 soorten zout in India verhandeld werden met hun eigen prijzen kon Donaldson inschatten wat de effecten van de verlaagde handelskosten waren.
Die waren dus enorm: regio's die op het spoor werden aangesloten zagen gemiddeld een inkomensstijging van 16%. Ter vergelijking: over de hele periode 1870-1930 steeg het inkomen (per hoofd) met 22%.
Een tweede analyse betrof de Amerikaanse landbouw tussen 1880 en 1920. Daarin werd op county level gekeken wat er oorspronkelijk werd verbouwd, en wat na integratie van de markten door rails en weg. De output per arbeidskracht in reele termen steeg met 79% in die periode. In de ruime eeuw tussen 1880 en 1997 steeg de output van de amerikaanse landbouw evenveel door markintegratie dan door groei in productiviteit.
Misschien iets om even bij stil te staan voor mensen die alles uit eigen regio willen halen.....

The Economit 22.4.2017 Free Exchange Donaldson's difficult idea

zaterdag 29 april 2017

het einde van de suikerquota

Het suikerregime van de EU wordt als een van de laatste marktordeningen ook geliberaliseerd. De quota verdwijnen dit jaar. Dat zal wel weer niet zonder slag of stoot gaan, want van de melk en vele andere quota weten we dat de efficiënte producenten al enkele jaren staan te springen om uit te breiden, aangemoedigd door hun verwerkers, en dat de niet-zo-efficiënte produceten eerst lage prijzen moeten voelen voordat ze er de brui aangeven.
The Economist van vorige week (22.4.2017) laat ED&F Man aan het woord, Die verwachten dit jaar een uitbreiding van de productie va 17% met name in de 'beet belt'. Daarmee zou de export naar de wereldmarkt kunnen (of moeten) stijgen tot 2.6 mln ton, een verdubbeling maar nog altijd veel lager dan de 7 mln. ton in 2005 toen de WTO de export wegens teveel steun verbood. De EU prijs ligt met 500 euro per ton vrijwel op wereldmarktniveau, hoewel er nog wel degelijk een forse bescherming is met tarieven en importquota die de invoer uit Brazilië en Mexico vrijwel onmogelijk maken.

The Economist: a sweet deal, 22.4.2017

vrijdag 28 april 2017

biogas en pacht

De Duitse Energiewende is goed voor akkerbouwers. Die kunnen snijmais e.d. in vergisters opwerken tot gas en elektriciteit. Het is dus ook goed voor grondbezitters want hogere rentabiliteit vertaalt zich in hogere grondprijzen.
In de nieuwste editie van de ERAE rekenden Hennig & Latacz-Lohmann uit hoe gunstig het is voor de grondprijzen. Wel, in biogas intensieve regio's leidt de biogas productie tot een stijging van 61 tot 141 euro per ha in de jaarlijkse pacht. De spreiding komt vooral door de verschillen in veedichtheid. Als er veel vee in een regio is, is er ook vanuit die hoek veel vraag naar snijmais en grond, En ook naar mestafzet, al of niet via de biogasinstallatie die digestaat oplevert. En er is dus een agglomeratie-effect: bij veel vee vindt je ook veel biogasinstallaties met soms maisaanvoer van buiten de regio.

Solveigh Henning and Uwe Latacz-Lohmann: The incidence of biogas feed-in tariffs on farmland rental rates in ERAE: 44-2, april 2017

woensdag 26 april 2017

Ruimte+wonen

Is een vakblad en kennisnetwerk voor ruimtelijke professionals. In het eerste nummer van dit jaar, dat in april uitkwam drukte men de essays af die de Vereniging Deltametrapool liet schrijven voor de Nationale Omgevingsvisie (de NOVI in het jargon).
En dus ook het essay Next Farming van Silke de Wilde en mij. Mooi uitgegeven blad overigens met ook een leuk verhaal van een boer in de Haarlemmermeer en een reportage over Almere-Haven. Daar werd vanaf 1976 aan gebouwd en volgens de huisarts van al die jaren verdienen de ontwerpers een Nobelprijs omdat ondanks het hoge aantal sociale huurwoningen en lage inkomens het wel meevalt met woon- en buurtproblematiek. Die prijs zal er niet komen maar leuk om te lezen voor iemand als ik die er in de zomer van 75 aan meewerkte. Als stageaire met een scriptie over de economie van de gronduitgifte. Ofwel: de voor- en nadelen van erfpacht, een onderwerp dat dezer dagen ook weer helemaal terug is op de agenda omdat Almere's moederstad Amsterdam er vanaf wil.

maandag 24 april 2017

big data en boer Koekoek


Wat heb ik aan al die cijfers, mijnheer de voorzitter, ik wil het over de feiten hebben, zo foeterde Boer Koekoek in de jaren zeventig bij de begrotingsbehandeling Landbouw waar hij met stapels tabellen en grafieken werd overladen. Goede kans dat die van het LEI kwamen maar daar gaat het me nu niet om. 
Ik kende de quote niet maar hoogleraar Sander Klous gebruikt het in zijn boekje Wij zijn big data. Een onverwachte bron, maar een passend citaat. Klous beschrijft hoe big data tot feiten komt door om steeds meer cijfers te vragen. Omdat de opslagcapaciteit sneller stijgt dan de verwerkingscapaciteit komt er overigens steeds meer ongeinterpreteerde data.
Ik kan het boekje van harte aanraden. Het gaat vooral over het feit wat wij van big data moeten vinden, hoe het de maatschappij verandert en wat de schaduwkanten zijn. De auteurs zien het als een Groot, Niet Te Vermijden Data Ontwikkeling maar zijn hier en daar ook kritisch.

zondag 23 april 2017

Scheve verdeling

Er zijn grote en kleine boeren, dus als je zoals in het GLB betalingen per ha gaat geven, gaan sommigen er met veel geld vandoor. Dat is geen schokkend inzicht, tot je de cijfers op een rijtje zet. Alan Matthews deed dat in een rapport voor de RISE Foundation and nu in een blogpost. Ik citeer voor wie niet doorklikt, want de cijfers zijn te schokkend om ze niet te kennen;

Data extracted from the DG AGRI statistics on the distribution of payments in the financial year 2015 show that just 131,000 farm holdings received just less than 33% of the entire national envelopes for direct payments and, indeed, almost 10% of the entire EU budget.
One wonders just what services these farms are providing to the taxpayer that justifies giving them almost 10% of the entire EU budget. The €13.7 billion going to this small number of farm holdings is far greater than the entire EU budget for security and citizenship of €2.0 billion, the entire budget for Global Europe of €7.9 billion, and even the entire EU administration budget which attracts so much unfavourable comment of €9.0 billion in that year.

These generously-supported farms (all those receiving more than €50,000 per annum) accounted for just under 2% (1.8%) of all beneficiaries of direct payments and just over 1% (1.2%) of all farm holdings in the EU. Just over one-quarter are found in France alone, with many of the remainder in Germany, UK, Spain and Italy. But there are also significant numbers in some of the newer Member States such as Hungary, Poland, Bulgaria, Czech Republic, Romania and Slovakia where large agribusiness companies now operate the holdings of former state farms and large cooperatives.

Ik vrees dat de cijfers zelfs nog wat geflateerd zijn omdat er boeren zijn met meerdere bedrijven. En deels worden de gelden gedeeld met grondeigenaren, maar misschien zijn er daar nog wel minder van. Kortom dit zou in de toekomst anders moeten. Waarbij een bovengrens aan de betalingen per bedrijf geen oplossing zijn. Het moet omgezet naar maatschappelijke (natuur) diensten. 

zaterdag 22 april 2017

voerconversie

Japke-d Bouma bespreekt in de NRC de taalmode, en kwam gisteravond met een top10 van Boer-zoekt-vrouw-taal. De uitdrukking van dit seizoen is blijkbaar "Wat is je voerconversie?" Gebruikt door een van de meiden om een ex-Wageninger in te palmen die nu in de vissen zit in Afrika. Wat Japke-d niet signaleerde dat hiermee ook het begrip boer is opgerekt want de man in kwestie is geen visboer maar een viskweker.
Volgens de NRC columnist wordt dit de nieuwe openingsvraag in het uitgaansleven om het ijs te breken. Efficiency doet het blijkbaar altijd goed, hoewel ik juist gisteren ook gevraagd werd binnenkort een lezing te houden die dat ter discussie stelt.

vrijdag 21 april 2017

waterfootprint

Hierbij een link naar een videootje van PBL over het nut van de waterfootprint. Dat nut is niet altijd even groot. Dat ik er induik komt door een Twitter-discussie van gisteravond.
Aanleiding was een tweet over een artikel uit de NRC dat het watergebruik van rundvlees als juist factcheckte. Ik kon niet laten er op te wijzen dat water in Ierland voor de grasgroei toch niet zo heel schaars is. Dat leidde ook nog tot de discussie of een footprint ook nog eens blijvende schade inhoudt. Blijkbaar roept dat woord dat op. Ik heb de PBL video aan mijn zijde. Water beprijzen zou ik zeggen dan kan die indicator ook weer afgeschaft.

woensdag 19 april 2017

van sociale naar economische zaken

Zijne Majesteit opende vanmiddag B30, het gebouw van de planbureaus en o.a. de RLI. Een interessante middag, met een mooie voordracht van filosoof Bas Haring over het presenteren van complexe materie - iets wat de planbureaus en RLI wel vaker te doen hebben. Verhalen vertellen stelde Haring. Feiten op zich zeggen niets en zijn ingewikkeld. Een slimme conclusie of moraal ook niet en infographics zijn ook de oplossing niet. Je moet het kunnen beleven, inclusief de als-dan's, de omdat's etc. En dat kan in verhalen, zo illustreerde hij met Hans en Grietje.
Ik noteer ook een opmerking in haar inleiding van Laura van Geest, directeur CPB. Die ging nog even in op de geschiedenis van het gebouw en memoreerde dat in de jaren voor de oorlog o.a. de ministeries van Landbouw en Sociale Zaken hier gehokt hadden. Iets wat je je volgens haar nu niet meer kon voorstellen. Ik vroeg me af waarom: de omvang van het gebouw? Maar misschien wel, zo vul ik in, omdat de landbouw sinds die tijd de transitie heeft doorgemaakt van een sociaal probleem naar een economische krachtpatser, zo wil althans de dominante visie op de sector.

dinsdag 18 april 2017

Urk, walvissen en Williamson

Mooi verhaal een week geleden in de NRC over de Urker visserij-ondernemer Klaas Post die een dag in de week wetenschapper is in de natuurhistorie en in de Westerschelde unieke botten van oerwalvissen boven water brengt. Hij gaat een van de nieuwe oude soorten vernoemen naar de Urker visser die echt het werk deed. Dat schijnt een lastige en gevaarlijke klus te zijn: het gaat om dieptes van 35 meter en meer, met draaikolken, oorlogsmateriaal en afval.
Iemand die Urk goed kent vertelde me aan een etentje dat dit echt Urk is. Het eiland zou groot geworden zijn door net wat meer risico's te nemen in het vissen dan de andere kustplaatsen. Ze moesten misschien wel op dat kleine eiland maar ook het geloof schijnt hierin een belangrijke rol te hebben gespeeld. Het Godsvertrouwen hielp de visser de risico's te nemen en de bevolking de gevolgen te dragen als het mis ging. En vermoedelijk versterkte dat het ook weer.
Een fraaie illustratie op micro-niveau van de institutionele lagen van Williamson: cultuur en religie bepalen ons handelen.

donderdag 13 april 2017

complexe bedrijven en de provinciegrens

Het administreren van boerenbedrijven is helemaal niet zo simpel als het lijkt. Ik zit er voor in een Amerikaanse commissie en eerder deze week voerde ik er ook op EZ nog een nuttig gesprek over. Ik kan nu ook mijn eigen situatie als illustratie gebruiken, hoewel die niet eens zo ingewikkeld is.
Zo kreeg ik onlangs een foldertje van de provincie Zuid-Holland of ik interesse had mee te doen als Zuid-Hollandse landbouwpionier voor duurzame innovatie. Die brief was bezorgd op een adres in Flevoland. Daar ligt ook het familie-akkerbouwbedrijfje. Maar ik ben de oudste maat van de maatschap en woon in Zuid-Holland. Maar daar was de brief dan weer niet bezorgd. Vreemd, en voorlopige conclusie: bij de overheid is de big data nog niet perfect ;-)
Of ik nu wel of niet onder de regeling val heb ik maar niet uitgezocht. Misschien komt zo de samenwerking in innovatieprojecten over provinciegrenzen toch nog van de grond.
Enfin, voor een simpele maatschap van meerdere maten is het al niet zo simpel. Dat zal wel het topje van de ijsberg zijn want dat  bedrijven met meerdere vestigingen als meerdere bedrijven worden geteld is ook geen nieuws. Binnenkort weer maar eens met onze Amerikaanse vrienden kijken of die inmiddels een oplossing hebben bedacht. Een slide voor mijn eigen presentatie moet niet zo moeilijk zijn.

maandag 10 april 2017

Recht in Holland

Onlangs blogde ik al over het het al wat oudere boek Holland en de Hollanders van J. Raap. Ik las er nu een hoofdstuk in over tal van rechten, En hoe die van de graven van Holland in handen kwamen van steden en landheren (omdat de graven geld nodig hadden in de oorlogsvoering). Interessant is hoe in de Middeleeuwen bij aanbesteding van publieke werken de uitvoerder ook een recht van onteigening kreeg om het werk tot stand te brengen. Ook het erfrecht verschilde nogal tussen bv. het noorden van Holland en het zuiden.
Grappig is ook het recht van naasting waarin bv. de buren van een perceel grond het recht hadden dat perceel alsnog te kopen tegen de voorwaarden waarop een derde het had gekocht. Goed voor de verkaveling, zo lijkt me.
Interessantst is het pachtrecht. Dat waren behoorlijk complete contracten in een tijd waarin mest centraal stond voor de vruchtbaarheid. Om roofbouw te voorkomen was vaak bepaald dat in de laatste 2 van de 6 of 7 jaar geen aardappelen of bieten mochten worden verbouwd. Het kwam ook voor dat bieten, rode mosterd, vlas en hennep helemaal verboden waren. Soms was er de verplichting het land in de klaver of juist geploegd en bemest op te leveren. Er waren ook voorschriften voor het minimu aantal dieren dat een akkerbouwer moest aanhouden, of juist een beperking van het aantal paarden op het grasland. Verboden om stro en mest te verkopen kwamen ook voor. Weidegang van varkens was ook nog al eens verboden. En een scheurverbod was ook bekend.
Als je dat zo leest krijg je zin om weer eens naar contract design te kijken. Het blijft een issue.

zaterdag 8 april 2017

man en paard

Interessante vergelijking in The Economist van 1 april tussen man en paard. In boerenkringen zou je wellicht moeten zeggen tussen paard, landarbeider en boer. Aanleiding is de komst van de robots. Het blad wijst er in zijn Free Exchange rubriek op dat rond 1900 de toekomst voor het paard er geweldig uitzag. Maar binnen 50 jaar was het beest werkeloos door de komst van de auto en de tractor.
Het probleem was om nog nuttig werk te vinden voor de paarden. Er is nog steeds (bosbouw)werk dat met paarden wordt gedaan (vraag de gaucho's waar ik deze foto nam), en sommige viervoeters stegen in waarde in de paardensport, toen we rijker werden. Maar gemiddeld daalde de prijs van het paard, in de VS met 80% tussen 1910 en 1950. Dat hielp aan een wat langzamer verloop van de mechanisatie omdat het paard aantrekkelijk bleef.
(overigens gaat het blad niet in op het issue dat het ook goedkoper werd een paard op te fokken: er was minder grond nodig voor al die paarden en dus daalden de graanprijzen door hoger aanbod en dus konden de prijzen van paarden ook dalen).
De lagere prijzen leiden er natuurlijk ook toe dat er minder paarden werden gefokt en er meer naar de slacht werden afgevoerd. En zo daalde het aantal paarden en ezels in de VS tussen 2010 en 2060 van 21 naar 3 miljoen.
Ook het blad zelf vindt dat de vergelijking tussen paard en mens te ver kan worden doorgevoerd. Maar dat er een overschot aan arbeid is, dat dat goedkoper dreigt te worden en dat er daarmee veel laagwaardige banen ontstaan in de zorg en de hospitality lijkt toch wel een effect van de robots dat boven ons hoofd hangt.
Overigens is het effect van de internationale handel vooralsnog groter: in de VS verdwenen er pakweg 2 miljoen banen naar China tussen 1999 en 2011, terwijl de robots maar goed waren voor een half miljoen.

Uit; The Economist - Remember the mane, 1.4.2017

donderdag 6 april 2017

boekendag

De boeken voor de paasdagen stroomden vandaag binnen. Sprekers treden tegenwoordig vooral op als ook hun boek wordt uitgedeeld, zo lijkt het wel.
Onlangs keken we bij de Rli naar big data en dus kreeg ik daar vanochtend nog het boek van Sander Klous "Wij zijn big data" als een must read. In de lunchpauze was ik op EZ waar een essay bundel over beleid in complexe systemen werd gepresenteerd. Bruikbare inzichten zo leek me.
En eind van de middag had de KNAW een oploop om het pleidooi voor meer geld voor onderzoek en innovatie kracht bij te zetten in deze formatietijd. Waartoe Mariana Mazzucato was ingevlogen. Een begenadigd spreekster die ook goed door had dat iedereen het al snel eens was over meer geld voor onderzoek en innovatie maar dat de olifant in het glazen huis de vraagstimulering door de overheid is: niet alleen geld voor fundamenteel onderzoek in de hoop dat het een cluster bedrijvigheid oplevert met kweekbiefstukken en personal medicine, maar gericht ook sturen op een gezond en duurzaam menu (om eens een voorbeeld te noemen), waarbij je niet alleen onderzoeksgeld beschikbaar stelt maar ook iets doet rond btw of het type winkels in de obese omgeving van het gemiddelde treinstation. Of de panelleden het ook over die conclusie uit haar lezing eens waren weet ik zo net niet. Enfin, we kregen in vertaling haar bestseller Entrepreneurial State.
Iedereen dank voor de boeken en mocht het met de Pasen regenen, dan meld ik daarna wat ik er verder van opgestoken heb.

maandag 3 april 2017

Open Wetenschap

In zijn editie van 25 maart documenteerde The Economist de bezwaren tegen het huidige proces van publiceren van wetenschappelijke papers: het duurt te lang, het is al betaald, er is mogelijk gebrek aan transparantie etc. Het blad stelt 3 maatregelen voor:
1. papers met hun data als preprints in repositories van universiteiten beschikbaar stellen. De claim to fame is dan gemaakt en daarna kan het naar een journal en kunnen de reviewers hun tijd nemen. Publiceren via open access, dus de auteurs betalen de bladen.
2. Geen doubble blind review, maar de namen van reviewers publiceren. Ook de reviews zelf publiceren en zo mogelijk er gewoon een website met commentaren en verbeterde versies van maken. Dat voorkomt matige reviews (sommige bladen vragen de auteur al om namen van reviewers aan te leveren) en voorkomt dat bladen vooral bestaan omdat ze een adressenbestand van reviewers hebben.
3. universiteiten en instituten moeten ophouden vooral publicaties te gebruiken als maatstaf voor effectiviteit en productiviteit. Je kunt ook pre-prints tellen, en hergebruik dataset (net als citaties) en zelfs artificial intelligence inzetten om te kijken waar en hoe paper is gebruikt.

zaterdag 1 april 2017

anywhere en somewhere

Gisteravond sprak Charles Groenhuizen in ons Dorpshuis over de Amerikaanse politiek Waarbij de nieuwe president een makkelijk mikpunt van caberetiers en photoshoppers blijkt te zijn.
De analyse is al vaker gemaakt: de liberalisering bracht afgelopen twintig jaar veel goeds maar er was ook een groep, vooral in de lagere middenklasse, die er relatief op achteruitging en door de crisis ook nog eens de overheidsbezuiniging, veel onzekerheid en verminderde kansen op doorstroming over zich heen kreeg. Populisme als gevolg. Brug open of brug dicht. The Economist van vorige week bespreekt een boek van David Goodhart: The road to somewhere: the populist revolt and the future of politics. Goodhart deelt de maatschappij niet in als brug open of dicht, maar als een dominante minderheid (de elite) van mensen van anywhere tegen een meerderheid van mensen van somewhere. Anywheres hebben een draagbare identiteit die in de globalisering gedijdt, de somewheres hebben last van gebrek aan respect.

donderdag 30 maart 2017

stad-land verhoudingen

Dat de verhoudingen tussen stad en platteland al eeuwen niet helemaal koek en ei zijn blijkt ook uit het boek over Holland (zie de vorige blog). In de 16e eeuw werd Holland al gezien als een stadstaat, hoewel die steden helemaal niet zo groot waren (5000 mensen was al heel wat). Maar de boeren werden geplaagd door oorlogshandelingen, berovingen, overstromingen en veepest. Onroerend goed is kwetsbaar.  Op pagina 49 van het boek wordt een klaaglied van boeren uit 1576 geciteerd.
Aan het eind van de 17e en in de 18e eeuw kwam het romantische, pastorale beeld van het boerenleven op.
En in 1981 schrijft Raap "Het is opvallend, dat in onze tijd het geromantiseerde beeld is herleefd naar de tijd, toen de boer nog de landman heette te zijn, die met lome pas bij het vee ging toeven, ongestoord blikkend naar verre einden en omgeven door het getsjirp van de krekels, de schreeuw van de kievit en het gekwaak van de kikkers. Het is nog opvallender, dat mensen met uitgesproken, progressieve opvattingen zich in het plattelandsbeleid oer-conservatief opstellen en alles bij voorkeur willen laten zoals het is of -nog liever- het platteland willen terugvormen naar overleefde structuren en exploitatievormen."
Misschien wordt het tijd voor een herdruk van dit interessante boek, misschien helpt het bij het ontdooien van de verhoudingen.

dinsdag 28 maart 2017

uit de Hollanden

De Boekenweek verleidt ons om nieuwe boeken te kopen, maar soms ben je ook heel tevreden over een oud boek. Ik kreeg onlangs "Holland en de Hollanders", van J.W. Raap. Uitgegeven door de Hollandse Maatschappij van Landbouw. Naar verluid in 1981 of 1982 en de vormgeving op glanspapier is ook geheel uit die tijd. Het is een bundeling van caleidoscopische artikelen over van alles en nog wat als het maar over Holland gaat: zijn ontstaan, de bron van plaatsnamen, boerengebruiken, bijgeloof, oude maten en gewichten, grondeigendom etc. etc.
Leerzaam boek. Wonend in de streek die vroeger op Gouda gericht was (intussen is ook Zoetermeer groot en Rotterdam dichtbij gekomen) doet het me goed dat er een verband is met mijn geboortestadje Brouwershaven. Dat zou zijn naam ontlenen aan de export van gerst naar Gouda waar vroeger meer dan 350 brouwerijtjes stonden. En 's Gravendeel in de Hoekse Waard ontleent zijn historie als vlassersdorp aan het feit dat deze vlassers waren vrijgesteld van tol bij hun import van vlas uit Zeeland. En s' Gravenzande was ooit beroemd om de beste tarwe van Nederland, terwijl de Beemster paling had die aan het Engelse hof werd geroemd (net als de jonge aalscholvers uit Zevenhuizen).

donderdag 23 maart 2017

Uit de media

Twee verwijzingen naar de media. Allereerst het Twitterbericht met de aankondiging van een paper dat we uit het project EuroDISH met een grote groep mensen publiceerden in een journal van Elsevier. Food Science and Technology
En een link naar een opname van Omroep Gelderland van gisteren, waarin ik op een kalverhouderij in Garderen optrad in een interview over ontwikkelingen op het platteland. Met dank aan de VanDrie Groep.

dinsdag 21 maart 2017

oorlog en sociale zekerheid

De Amerikanen laten het veel meer aan het individu over dan de Europeanen om voor hun ziektenkosten te zorgen. Met veel onverzekerden als gevolg. Dat wisten we al uit de Obamacare discussies.
In een stuk in The Economist van afgelopen weekend wordt getracht dat te verklaren uit ons oorlogsverleden. In Pruisen begon Bismarck social beleid omdat er veel mensen gemobiliseerd moisten worden in de oorlog tegen Frankrijk. In Engeland bleek bij de recruten voor de Boerenoorlog in Zuid-Afrika te ongezond waren. De uitbouw van de nationale gezondheidszorg na de tweede wereldoorlog lijkt een compensatie voor het geleden leed. En, interessant genoeg, kwamen de Amerikanen tijdens de Vietnamoorlog bijna tot een nationale ziektenkostenverzekering. Het suggereert dat de overhead ook in tijden van oorlog met zijn burgers onderhandelt.

zondag 19 maart 2017

wilde apen

is de titel van een inmiddels populair boekje van Frank Berendse. Het gaat over de natuurbescherming in Nederland. De geschiedenis van de bescherming, de ontwikkeling van de natuur en de negatieve rol van de landbouw en de vraag hoe het verder moet na de omwenteling van Henk Bleker. Terugwentelen begrijp ik.
Het is een heel leesbaar boekje van amper 100 pagina's waarin je een goed beeld krijgt van belangrijke inzichten uit de ecologie en vooral de onderbouwing waarom je grotere gebieden moet beschermen. Niet (zoals ik dacht en ook door hooggeleerden wel heb horen uitleggen) om de trek an sich van dieren mogelijk te maken maar omdat door weers- en klimaatsveranderingen er altijd plekken zijn waar een plant of dier uitsterft en er dan weer herkolonisatie plaats kan vinden.
Dat leidt tot een helder pleidooi om ons land anders in te richten en een deel van de landbouw natuurinclusief te maken, zoals dat tegenwoordig heet. Een term die in het boekje niet gebruikt wordt en die ook beter landbouwinclusieve natuur zou kunnen heten: natuur als hoofdzaak en landbouw als medegebruiker.
Ik leerde overigens uit het boekje dat het eerste exportproduct van Zuidelijk Flevoland het baardmannetje was. De rietteelt betekende een explosie van het vogeltje, waarna het opdook in tal van gebieden in Europa waar het nog niet eerder was gesignaleerd. En verder nog een aanvulling of correctie: volgens mij was het niet zozeer het CDA dat een einde aan Minas maakte (tot teleurstelling van de auteur), maar het Europese Hof - dat vond dat een economische prohibitieve sanctie op mestoverschot niet hetzelfde was als een juridisch verbod. Wel tijdens een CDA ministerschap.
Maar verder dus van harte aanbevolen, dit kon wel eens een invloedrijk geschrift worden.

vrijdag 17 maart 2017

Hoeve Flikweert

Zou ook een mooie titel zijn geweest, maar Chris de Stoop koos voor "Het vierde gewas". Het was vorig jaar het Zeeuws boekenweekgeschenk. De onderwerpkeuze is een logisch vervolg op zijn bestseller Dit Is Mijn Hof, over het omzetten van het boerenland in Antwerps natuurterrein. Want dit gaat over Waterdunen, het Zeeuwsvlaamse natuur- en recreatiegebied bij Breskens.
Centraal staat de hoeve Flikweert van de gelijknamige familie die werd omgezet in Hoeve Waterdunen; de familie Flikweert verdween naar Groningen. De case wordt interessant belicht waarbij pijnlijk duidelijk wordt hoe de visies over de toekomst van de streek schoolvrienden en families verdeelt of in kongsi's bij elkaar brengt. Met het noodlottige ongeval van Tijs Kramer in China dat velen in deze case en die van de Hedwige heeft doen afvragen of het anders had kunnen lopen.
De titel het vierde gewas gaat terug op de akkerbouwcrisis na het verlagen van de graanprijs en instelling van de inkomenstoeslagen in de jaren negentig, toen velen vonden dat het akkerbouw-bouwplan met bieten, aardappelen en granen te nauw was en er een vierde gewas moest komen dat de laag salderende groenten en uien zou vervangen. Veel onderzoek werd geïnvesteerd in agrificatie, de voorloper van bio-based, en gewassen als hennep en olifantengras. De boeren langs de kust gingen in minicampings en bouwden die uit via een lobby van 3 tot 25 plaatsen en haalden de wrevel van de recreatieondernemers op hun dak. En inmiddels zijn de uien booming.
En ik kreeg bevestigd met het boekje wat ik achteraf wist: de bekende snoepfabrikant Van Melle kwam uit Breskens, ze hadden er zelfs een vliegveldje. De andere beroemde inwoner was 'De Kromme' alias Willem van Hanegem, maar die heeft het boekje niet gehaald.
Al met al een leuk geschenkboekje voor wie nog niet genoeg had aan de nostalgie van Dit is mijn hof of de case Waterdunen kent. (En de pinguïn foto hiernaast is geen toeval, de rode variant heeft het boekje regelmatig gehaald).

donderdag 16 maart 2017

Kenneth Arrow

Een paar weken geleden overleed Kenneth Arrow. The Economist weidde er onder de titel An impossible mind een mooi stuk aan. Arrow wordt er in getypeerd als de man die wiskundig aantoonde onder welke omstandigheden markten werken (samen met Gerard Debreu goed voor een Nobel in economie, de jongste kandidaat ever) en waarom het alternatief collectieve besluitvorming soms kan falen.
The Economist 4.3.2017

dinsdag 14 maart 2017

grasland extensiveren met de EU

Nu we toch in de wetenschappelijke papers zitten: de laatste uitgave van Eurochoices (2016-3) had een artikel van Hecht et. al waarin ze voor 3 landen doorrekenen of je meer extensief grasland kunt stimuleren door de premies van akkerbouwgrond en grasland in pijler 1 over te hevelen naar pijler 2 en ze daar weer uit te delen voor extensief beweid grasland. Ik begrijp uit het artikel dat dit nu al mag en dat je dan ook de volledige vergoeding van de EU houdt en dus niet zoals bij andere pijler 2 gelden nationaal moet co-financieren. Een verleidelijk idee.

maandag 13 maart 2017

Rli rapport Technologie

Afgelopen anderhalf jaar had ik het genoegen om in een commissie mee te werken aan een Rli rapport over het effect van nieuwe technologie op de samenleving en de vraag hoe je dat beter kunt beoordelen. Vrijdag werd het eindresultaat gepubliceerd, met een case over de melkrobot.

zondag 12 maart 2017

weird experiment

Het experiment in het paper dat ik gisteren besprak had nog een mooie passage in zijn discussie paragraaf. Het heeft last van het WEIRD probleem: het is uitgevoerd met studenten die vooral een Western, Educated, Industrial, Rich and Democratic achtergrond hebben. Dat maakt dat de resultaten niet per se voor kleine boeren in Zimbabwe of zo gelden.

zaterdag 11 maart 2017

contracten in de keten

het andere paper over ketenarrangementen (zie de blog van gisteren) in de ERAE is van Kunte et al. Zij vragen zich af hoe partijen zich gedragen  bij contracten tussen bv. groententelers en een verwerker als er de mogelijkheid is van directe onderhandelingen en communicatie. Zorgen langlopende relaties ervoor dat contracten worden nagekomen door de partners en helpt het als partijen zelf kunnen onderhandelen en hun ongenoegen over bepaalde contractvoorwaarden of gedrag kwijt kunnen bij de wederpartij? En wordt de handel hier efficienter van?

Het experimentele spel met studenten wijst uit dat lange termijn relaties helpen. Wie breekt, verliest ook opties voor de toekomst. Maar een eenmalig contact of boerderijbezoek van de fabrikant helpt niet echt, dat wordt al snel gezien als 'cheap talk', de relatie moet wel wat dieper. Als er geen reputatie-effecten zijn dan worden contracten aangeboden met een wat hogere prijs, maar die contracten worden vervolgens gebroken / niet nagekomen. Je krijgt als het ware (mijn voorbeeld) een wat hogere prijs voor je uien, maar er wordt later veel zwaarder getarreerd dan was gesuggereerd.  Tot slot constateren de auteurs dat goede relaties in de long run aantrekkelijk zijn voor beide partijen en zich terugbetalen, maar dat ze in het experiment relatief zelden tot stand komen.
En dat betekent dus dat er ruimte is voor een andere opzet. Bijvoorbeeld makkelijke arbitrage of small-claim rechtbanken (ontwikkelingslanden). Ook neutrale kwaliteitsbeoordeling (zie mijn tarra-voorbeeld) kan helpen. En natuurlijk producentenorganisaties tussen de boeren en de fabrikanten in.

vrijdag 10 maart 2017

keten-arrangementen

Twee andere papers in de ERAE van februari zijn meer theoretische of experimentele onderzoekingen naar het gedrag in ketens.  Bauner et al tonen aan dat bij een duopoly (twee ondernemingen die de de dienst uit maken in een activiteit) die marktmacht hebben naar de inkoopkant (boeren) en de verkoopkant (retail) en een vrij uniform agrarisch product omzetten in levensmiddelen van verschillende kwaliteit, het doorvoeren van kosten-reducerende technologie in die fabrieken leidt tot meer product-differentiatie.
Dat komt omdat de fabriek die de lagere kwaliteiten maakt, een prikkel krijgt om het nog wat goedkoper met een nog lagere kwaliteit te doen. Dat leidt namelijk tot vergroting van de markt, er wordt meer verkocht aan bestaande en nieuwe kopers. Dat is gunstig voor consumenten en is in lijn met feit dat aandeel van boeren in de toegevoegde waarde van de keten terugloopt.


woensdag 8 maart 2017

food miles en meer


Een ander paper (zie de blog van gisteren) in de ERAE over GHG kijkt of Amerikaanse consumenten onderscheid maken tussen informatie over GHG emissie, wel/niet lokaal geproduceerd en food miles.
Het blijkt dat consumenten bereid zijn een premie te betalen voor producten die scoren op die attributen. Maar er zijn ook trade-offs. De bereidheid om te betalen voor hybride rijst met een lagere GHG in de productie neemt af in niet-lokale markten als daar ook een traditionele rijst met hogere GHG te koop is maar met minder food miles / lokale origine.
Verder is er geen volledige substitutie tussen food miles en lokale origine, ofwel er zijn andere redenen om een lokaal product te kopen dan food miles. En wederom blijkt dat consumenten effect van food miles op GHG te hoog inschatten.

dinsdag 7 maart 2017

broeikas-schapen

Het laatste nummer (februari 2017) van de European Review of Agricultural Economics bevat een aantal beleidsrelevante papers. Ik ruim er dus een paar blogposts voor in. Om te beginnen een paar papers over broeikasgassen (GHG, Green House Gasses in het jargon).
Een Frans team schatte de GHG emmissie voor Franse schapenbedrijven en komt tot de conclusie dat een verbetering van 35% best haalbaar is. Dan moeten de schapenhouders wel meer in de markt integreren door andere technologie aan te schaffen en vervuilende inputs te vervangen door schonere. In mijn woorden: professionaliseren en integreren in de markt dus, niet romantisch aanrommelen op extensieve wijze op de berghelling.
Methodisch toont het paper aan dat je de GHG niet moet optellen maar afzonderlijk moet bekijken. Dan blijkt dat het duur is om NOx terug te dringen terwijl CO2 en methaan makkelijker zijn.

zondag 5 maart 2017

laat niet de schillen....

De circulaire economie in food begint te leven. Een mooi voorbeeld dat ik in het blad Duurzaam Bedrijfsleven tegenkwam is dat van de sinaasappelschillen. Daar worden er jaarlijks honderden miljoen kg van weggegooid. Afval dat in biovergisters en compost vanwege de zuurgraad niet eens ideaal is.
Er zijn nu twee start ups die ontdekt hebben dat in deze reststroom nog waarde zit. die er economisch uit te halen is. PeelPioneers haalt de schillen bij foodbedrijven en cateraars op en haalt er etherische oliën uit en maakt er vezelrijke korrels van. Die oliën gaan de cosmetische industrie, de schoonmaakbranche of de voedingsmiddelenindustrie weer in. Pectine en flavonoïden gaan in gelei en voedingssupplementen.
De start-up Ruik wil vanuit Almere de vervuilende industrie achter de parfumbusiness (nu vaak uit olie gemaakt) beconcurreren. De start is er, met 700 kg schillen van Ekoplaza maakten ze 3 liter olie goed voor een paar duizend flesjes parfum, waarvan er al 500 zijn verkocht. Dennennaalden na de kerst moeten een vergelijkbare bestemming krijgen.

Uit: Duurzaam Bedrijfsleven, februari 2017

vrijdag 3 maart 2017

Spaanse cooperaties

Formules de crecimiento en el cooperativismo agroalimentario espanol is de titel van het boek dat de auteur Andres Montero Aparicio me toestuurde. Het boek is een bewerking van zijn proefschrift en gaat over de life cycle van drie Spaanse cooperaties, deels een vervolg op het EU project dat we ooit deden. Ik mocht het voorwoord schrijven, en dat kan ik wel lezen want dat is in het Engels....

woensdag 1 maart 2017

risicomanagement in GLB

is een onderwerp dat in de belangstelling staat. De website die het debat over de Toekomst van het GLB probeert aan te zwengelen, vroeg me om mijn visie hierop. Dankbaar gebruikmaken van eerder OECD werk en publikaties van collega's, vind je hier mijn bijdrage.  Als je niet meer in de markt van melk wilt ingrijpen, waarom dan nog wel in de markt van risk management?

maandag 27 februari 2017

Volkskrant en BoerEnBusiness

Het CBS publiceerde vandaag cijfers over de landbouwstructuur vanaf 1950 en de Volkskrant wist me gisteravond nog te vinden voor een duiding van die cijfers. Velen zijn afgevloeid, de blijvers hebben nu een hoger inkomen dan in de jaren 50, net als in de rest van de maatschappij. Een boer belde me omdat hij zich afvroeg of dat voor iedereen gold, er waren toen boeren die vooral opzichter waren en niet zoveel hoefden te doen, terwijl het nu van onbetaalde gezinsarbeid moet komen. Tja uitzonderingen zijn er ook. Hier is het artikeltje
En BoerEnBusiness verzocht me om een column, het was weer een tijdje geleden. Dat werd een column over voedselbeleid, en die vind je hier. 

zondag 26 februari 2017

Toekomstscenario's bij De Schakel

Donderdag hield ik ook nog een tweede lezing. 's Avonds was ik te gast op de jaarvergadering van Telersvereniging De Schakel in Ysselsteyn. Een vereniging met leden in Nederland, Belgie (Wallonie) en Duitsland die vooral (industrie)groenten teelt. 25 a 30 miljoen omzet. Afgelopen jaar bedroeg de omzet van de telers per ha ca 2300 euro zo hoorde ik, maar dat kwam door de regen en hagel. Normaler is 2800 euro. Dus net wat meer dan graan wat al snel betekent dat je het van oppervlakte moet hebben. De teelt verschuift in Nederland naar het Zuiden en ri. Frankrijk zo werd me verteld. Ook omdat het in de buurt van fabrieken geteeld wordt (transportkosten!) en een aantal Nederlandse fabrieken is in de concurrentiestrijd in blik, vriezer en glas gestopt.
Enfin, voor het buffet en de carnaval losbarste mocht ik wat vertellen over toekomstscenario's. Op basis van eerder werk natuurlijk maar de sheets staan toch op Slideshare. 

zaterdag 25 februari 2017

Voedselbeleid op seminar EZ

Donderdag was er een druk bezocht seminar bij EZ over de noodzaak van een EU Voedselstrategie en het belang dat Nederland daar bij heeft. Zelf sprak ik over kansen om in het GLB ook voedselbeleid een plek te geven. Dit alles bij het afscheid van Joost de Jong. Ook prof. Erik Matthijs (Leuven) had een mooi verhaal. Het mijne staat op Slideshare.