Data delen

In ketens wordt data gedeeld, en soms ook niet. Begrijpen we eigenlijk wanneer wel en wanneer niet? En is meer transparantie altijd nuttig, het is tenslotte niet gratis?

Op dit onderwerp heeft de nieuwe editie van Q Open een mooi conceptueel paper van Vincenzino Caputo en Thomas Reardon, niet de eerste de best in ons vakgebied. Het is een conceptueel paper dat leidt tot te toetsen hypothesen. Zij onderscheiden 3 variabelen die de mate van data delen verklaren:

• de organisatie van de keten. Ze gebruiken Gereffi (ook mijn favoriet) en zien er een ontwikkelingsrichting in: van bulkproducten in markten met volledige mededingen (dan gaat het om prijs voor een standaard product, weinig data delen) via ralationele samenwerking tot integratie.
• de levenscyclus van het product, opnieuw van commodity (bulk) naar sterke product differentiatie (met meer data delen, als die differentiatie op aspecten uit de productie is)
• de kosten van transparantie, het gaat dan om transactiekosten en ooprtunity kosten. 

Er zijn weinig datasets om dit te testen maar het framework lijkt me heel logisch. Lezen van het paper is aan te raden. Hier is het.

Hiding and revealing: a perspective on the paradox of information transparency in diverse agri-food value chain context