maandag 22 april 2013

Japan en Peru

The Economist van 13 april had voor de in landbouweconomie geinteresseerde een paar boeiende artikelen. Zoals een verhaal over de landbouw in Japan in het kader van de onderhandeling in de Trans-Pacific Partnership die de hoge tarieven dreigt af te breken. Van de 1.5 mln boeren zijn er 420.000 full time. Met name in rijst is de verdeling zo scheef. De structuur is ontstaan na WO II via een landhervorming waarin grootgrondbezit verdeeld is in plots van 3 ha. Dat was uitstekend voor de productiviteit en ondersteunde de opbouw van het land. Het idee was dat er daarna wel een exodus naar de stad zou ontstaan, maar de stijgende grondprijzen maakten het aantrekkelijk de grond niet te verkopen. De regels voor de grondmarkt zijn weinig flexibel en nu is de structuur verpest en ligt er ook wel 10% verwaarloosd bij, terwijl part-timers slechte resultaten halen.

Interessanter nog is een verhaal uit Peru. Daar illustreert een studie van een oud-president van de Centrale Bank, Richard Webb (Conexion y Despeque Rural) weer eens dat investeren in infrastructuur zeer aantrekkelijk kan zijn omdat het plattelanders op de markt aansluit. Arbeidsproductiviteit (en dus netto toegevoegde waarde of wel inkomen) per hoofd verdubbelt als je het arme platteland met een kleine stad vergelijkt, en nog een keer als je dat stadje met de hoofdstad (Lima) vergelijkt. Geen wonder dat mensen naar de stad trekken.
Maar over de laatste 10 jaar is het inkomen op het platteland sterker gestegen dan in de stad (7.2% versus 2.8% in reele termen per jaar). In 176 van de armste regios steeg het loon van landarbeiders met 73%, de prijs van een ha met 88% en een huis in het dorp met 166%.
Reden: de reistijd tussen stad en platteland ging terug van 9 naar 4,5 uur. Als gevolg van een uitgebreid wegenbouw-programma in de jaren 90. En daarna kwam nog de mobiele technologie: het percentage mensen met een telefoon steeg van 2 naar 54%.
Het gevolg: markten gingen werken, mensen werkten op het land en in de stad (beide part-time, soms met twee huizen) en specialisatie nam toe. Voor economen geen nieuws, maar fraai geillustreerd

Een reactie plaatsen