Klederdracht

De mode is van alle tijden. Ook die van het dragen van klederdracht die een sociale positie, relegie en streekgebondenheid uitdrukt. Van de Zeeuwse klederdracht zijn in het verleden de wonderlijkste verhalen verterld als het om de historie gaat. Zo zou het afgeleid zijn van de kleding van de adellijke Jacoba van Beieren. In 1967 publiceerde SJ de Bree een boek waarin hij de drachten van de eilanden beschreef. Kostuum en sieraad in Zeeland, zo heet het. Uitgegeven bij De Tijdstroom in Lochem. In een tijd dat je Kadzand schrref in plaats van Cadzand. 

In zijn inleidend hoofdstuk legt de auteur uit dat de oorsprong van de dracht ligt in de burgerkleding van de 17e en 18e eeuw. Die werd overgenomen door de boeren. Dat Albrecht Durer in1521 een meisje in Goes teken 'in Ihrer Tracht', dan is dat geen bewijz voor een lokale klederdracht. in de 18e eeuw duiken inboedelinvetarissen op met de ons bekende namen voor sieraden en kledingstukken in zowel de burger- als boereninventarissen, termen die we nu met d e klederdracht asssocieren. 

Inmiddels is waar geworden wat in 1967 al werd voorspeld: de dagen zijn geteld. Het is folklore. De modernisering in de jaren vijftig betekende dat mensen (mannen eerder dan vrouwen) weer op zijn burgers gingen en het boerengoed opborgen.