Overigens in het blad een rapportage uit Denemarken, waarin wordt geconstateerd dat de ontwikkeling in landbouwmilieubeleid in Denemarken (dat zijn derogatie in de Nitraatrichtlijn al een aantal jaren kwijt is), Duitsland en Nederland allemaal in dezelfde richting gaan.
PS ik begrijp uit het artikel dat Frau Antje 65 is geworden, ze zou in 1960 zijn geintroduceerd. Tijd voor pensioen dus?
Soms is er de neiging om nog eens even met cijfertjes aan de slag. Gisteren wilde ik voor het werk aan een internationale vergelijking weten of 2023 voor de melkveehouderij een beetje een normaal jaar was. De BINternet cijfers van WUR's Agrimatie even geraadpleegd. Het snelst zie je dat aan een kengetal Opbrengst per 100 euro kosten. Bij die kosten is dan een beloning ingerekend voor de onbetaalde arbeid uit het gezin en het eigen vermogen. Het verhoudingsgetal zou dan op 100 moeten uitkomen om van een kostendekkende exploitatie te spreken.
In de glastuinbouw noemde men dat kengetal vaak Rentabiliteit en dat is nu ook in de bedrijfseconomische boekhouding naar andere sectoren doorgevoerd. Ik vond het getal daarmee niet makkelijker te interpreteren omdat rentabiliteit van totaal vermogen en van eigen vermogen percentages zijn en dit is een verhoudingsgetal. waarbij niet vermogen als basis wordt genomen, maar de totale kosten. Althans het werd nooit weergegeven als 102% van de kosten, maar 102 euro opbrengsten per 100 euro kosten.
Maar je kunt er wel makkelijk een percentage van maken, door er 100 van af te trekken, en dan zie je makkelijker of 2023 een gemiddeld waar was, zo constateerde ik met dit grafiekje. Gemiddeld over de laatste 8 jaar was de melkveehouderij net of niet niet kostendekkend. Historisch een voortreffelijke situtatie met hoge inkomens. Maar dat was vooral de laatste vier jaar zo. In de eerste vier was de rentabiliteit -6, (94) in de laatste vier +5 (105). Niet gek dus dat de grondprijzen zo gestegen zijn.
Is er wezenlijk iets veranderd in de situatie in 2021 dat bij deze cijfers een rol speelt? Ik denk het niet. De melkprijs is in Europa inmiddels onder de 40 cent gezakt. Daarmee keldert de rentabiliteit. Enfin, ik concludeer dan 2023 een goed jaar was maar voor de afgelopen 8 jaar ook niet zo exceptioneel. Scheelt weer werk aan ons paper.
Recenter werden de eisen om op de beurs te handelen fors aangescherpt, de beurs zelf wilde zijn financiele risico's beperken. Er moest minimaal 100.000 euro worden gestort om te mogen handelen. Daarmee werd het voor kleinere telers en speculanten niet meer interessant. Dat werd deels wel weer teruggedraaid, maar kon de beurs toch niet redden, zo meldt het vakblad. et de termijnmarkt verdwijnt ook de onderliggende index van aardappelprijzen uit Nederland, Belgie, Frankrijk en Duitsland. De markttransparantie wordt er niet beter op voor de telers.
Grappig hoe iets uit de historie nog relevant zou kunnen zijn. Ik was gisteravond bezig met de cultuurgeschiedenis van ons eten. Jozien Jobse-van Putten schreef daar in de jaren negentig een forse studie over. Op pagina 114 constateert ze dat in de 19e eeuw het suikerverbruik in Nederland lager lag dan in andere landen in Noordwest Europa. Misschien was het de relatieve armoede maar zij wijst er op dat de verbruiksbelasting op suiker hier een oorzaak van was.
Het argument is nu de voedselinflatie die door de Iran-oorlog op gaat lopen. Dat zou je natuurlijk ook op kunnen vangen door het minimumloon te verhogen. De Europese Commissie wees er deze week nog eens op dat we teveel ons business model baseren op laagwaardige arbied. Maar tja, dat zal ook niet de favoriete oplossing zijn van de supers.
Gisteren ook nog een leerzaam feitje rond die brancheorganisatie CBL: ze zijn uit VNO-NCW gestapt. De nieuwe contributiestructuur zou een rol spelen. Want voortaan is die gebaseerd op de personeelskosten. Ik weet niet hoe het eerder was, maar ik meende dat VNO er was voor het kapitaal, niet voor de arbeiders. Daar was de vakbeweging voor. Blijkbaar schuiven de grote (internationale) kapitaalintensieve bedrijven hun lobbykosten nu door naar de winkeliers.
De schilders werden getrokken door het mooie licht van de zoute zee, maar soms kwam er ook een koe van de ezel.
Gisteren treinde ik naar Ede om het Rli advies Grond voor Verbetering te presenteren op een congres van IPO, VNG en LVVN. Mooie discussies en een oproep om nu eens aan de slag te gaan waarbij de Omgevingswet helpt.
Het komt vooral voor in de arbeidsintensieve bedrijfstakken zoals restaurants (McDonalds etc),, hotels en winkels. Contract is veelal gedetailleerder dan dat van een dealerschap bij auto's of tractoren, zo lijkt me. En het is veel meer dan winstdeling, contracten bevatten zeer gedetialleerde instructies over hoe er gewerkt moet worden. Het voordeel voor de franchisegever zit er in dat men zich niet bezig hoeft te houden met dagelijkse aansturing op de werkvloer van de locaties. Groot voordeel is vooral dat een formule/concept zo snel kan worden opgeschaald doordat franchisenemers zorgen voor kapitaal en organisatie. Soms hebben ze ook veel betere lokale kennis rond arbeidsmarkt, vestigingsplaats of zelfs klantenwensen. Ze betalen een bedrag (fee) en krijgen daarvoor een merk een een aantal overkoepelende activiteiten zoals reclame, ICT, trainingsfaciliteiten voor medewerkers. En soms ook al of niet verplichte centrale inkoop/ Daarbij kan prijsstelling problematisch zijn, die beinvloedt de winst van de franchisenemer. Dat wordt dan weer ondervangen door winstdelingsregelingen.
