Droge hei

 De hei is een tikje verdroogd, zo consateerden we eerder deze week op de Bussumer Hei.  Geen paarse zee dit jaar. Ben benieuwd hoe snel dat komende jaren terugkomt....

De psyche van het platteland

 Langzaam nemen we afscheid van de zomer, weer tijd voor enig werk. Hier is het nog even rustig maar ik liet me verleiden tot een bijdrage op Foodlog. Zie alhier.

lijstje: postzegels

Spaart er nog iemand postzegels?  Dat waren die kleine velletjes die plakten als je eraan likte en dan kon je ze op een envelop of kaart doen en die in een rode bus van de PTT gooien, die de brief of kaart dan ging bezorgen omdat je via zo'n postzegel de brief of kaart had gefrankeerd en daarmee betaald voor de dienstverlening. Dit voor de jonge lezers die deze post ooit nog eens aantreffen op het internet. Het was dus een voorloper van e-mail en chats.

Enfin ik kwam dus een postzegelcatalogus van de NVHP tegen en bladerde er nostalgisch doorheen. Veel zegels met het staatshoofd of een gestileerd cijfer voor de waarde. Ook bruggen en waterstaat zijn populair en ook aan bloemen (waaronder de tulp) geen gebrek. Ik besloot een lijstje te maken van zegels over de landbouw:

• 1932: een tulpenveld
• 1949 een meisje bij de oogst
• 1950 een moderne oogstmachine (het gaat om een rupstrekker met een graanmaaier)
• 1963 een anti-honger zegel  Een twijfelgeval, het gaat om 3 gestileerde korenaren)
• 1965 een kindertekening van een tractor (zie afbeelding, het is grappig dat in kinderzegels van de jaren 50 en 60 nog agrarische activiteiten voorkomen. Zo is er een serie kinderactiviteiten waar naast fietsen en musiceren ook bloemen begieten en kippen voeren worden afgebeeld. De meeste kinderen hadden nog wat met het platteland)
• 1974 de beroemde NRS zegel met de FH, MRIJ en Blaarkop koe in volgorde van belangrijkheid waarbij de achterhand links en het voorste deel rechts wordt getoond. Bij een velletje zegels zie je hele koeien, bij he afscheuren gaan ze doormidden en blijft tot een aardige zegel over.
• 1981 een serie over export, waarbij veel agrarische producten worden getoond.
• 1991 3 zomerzegels met boerderij-typen
• 1995 Tien voor Europa, een herhaling van het thema uit 1981: een vliegende koe met 10 belangrijkste exportproducten.

Grappig hoe je de maatschappelijke trends terugziet. De eerste reeks natuur en milieuzegels lijkt me uit 1974.

Rivierkreeftjes

De Amerikaanse rivierkreeften zijn een plaag in onze wateren. De excursie van deze week dook in dat onderwerp en bezocht de Crawfish Farm Holland, hier in Nieuwerkerk. Een start-up van een IT ondernemer, Ze kopen de kreeftjes op van palingvissers (en zijn nog zo'n 25 beroepsvissers in het Groene Hart, begreep ik) en andere vissers met een vergunning - veelal aannemers, hoveniers, zzp-ers die het leuk vinden een dagje in de week op het water bij te klussen. Na sorteren en schonen (net als oesters een paar dagen uitwateren zonder voer) worden ze vers geleverd aan de horeca(groothandel). Alternatief is gekookt (dan kun je ze stapelen), in het slappe vangstseizoen uit de vriezer.  De enige manier van doden is kokend water na ze in een koude shock verdoofd zijn. Het dikke pantser maakt dat elektriciteit niet werkt, dat is marteling. Wie niet zelf in het restaurant zich beperkt tot een soep of zelf pellen is aangewezen op Marokko waar ze net als garnalen worden gepeld. En er is nog een tweede business model: waterschappen die vissers per uur betalen om de schadelijke dieren weg te vangen, waarna deze verwerker ze gratis krijgt aangeleverd. In centraal en oost Europa is men dol op verse, levende rivierkreeft. Levende export is overigens verboden, men zit daar niet op een invasieve soort te wachten. En veruit de meeste rivierkreeft die u eet komt uit China. Daar worden ze in rijstvelden geteeld en daar kunnen we zelfs met gratis aanvoer uit de waterschappen niet tegenop. Dat is jammer want met 600 eitjes per kreeft per halfjaar gaat de verspreiding best snel.