De Amerikaanse rivierkreeften zijn een plaag in onze wateren. De excursie van deze week dook in dat onderwerp en bezocht de
Crawfish Farm Holland, hier in Nieuwerkerk. Een start-up van een IT ondernemer, Ze kopen de kreeftjes op van palingvissers (en zijn nog zo'n 25 beroepsvissers in het Groene Hart, begreep ik) en andere vissers met een vergunning - veelal aannemers, hoveniers, zzp-ers die het leuk vinden een dagje in de week op het water bij te klussen. Na sorteren en schonen (net als oesters een paar dagen uitwateren zonder voer) worden ze vers geleverd aan de horeca(groothandel). Alternatief is gekookt (dan kun je ze stapelen), in het slappe vangstseizoen uit de vriezer. De enige manier van doden is kokend water na ze in een koude shock verdoofd zijn. Het dikke pantser maakt dat elektriciteit niet werkt, dat is marteling. Wie niet zelf in het restaurant zich beperkt tot een soep of zelf pellen is aangewezen op Marokko waar ze net als garnalen worden gepeld. En er is nog een tweede business model: waterschappen die vissers per uur betalen om de schadelijke dieren weg te vangen, waarna deze verwerker ze gratis krijgt aangeleverd. In centraal en oost Europa is men dol op verse, levende rivierkreeft. Levende export is overigens verboden, men zit daar niet op een invasieve soort te wachten. En veruit de meeste rivierkreeft die u eet komt uit China. Daar worden ze in rijstvelden geteeld en daar kunnen we zelfs met gratis aanvoer uit de waterschappen niet tegenop. Dat is jammer want met 600 eitjes per kreeft per halfjaar gaat de verspreiding best snel.
