bij de Wereldbank

Na Chicago was ik in Washington, bij IFPRI en de Wereldbank. Ik gaf er lezingen over Data Governance. Deels bekend werk, ik voegde een case van collega's toe over het tomatentransport in Nigeria. Zie alhier. 

Chicago

In Chicago vergader ik over statistiek in de Amerikaanse landbouw en hoe we omgaan met de grotere ingewikkeld georganiseerde bedrijven. We kijken uit op de kunstwerken hier links (die ik een paar jaar geleden al fotografeerde).
Een van de collega's wees me op een mooie website van cooperatief / non-profit georganiseerde platformen. Zie hier. 

Landleven

De maart-editie van het blad Landleven bevatte ook een artikel met foto's van mijn familie van moederszijde in klederdracht, zo net na de oorlog op Walcheren. Ik zou het hier niet gemeld hebben als niet het verhaal van een van die foto's enigszins mist in het blad. De foto biedt namelijk vooral zicht op een kalf / pink met de familie op zijn boers in de achtergrond.
Geen slechte foto, want het ging om dat beestje. Het was een geschenk van Koningin Wilhelmina die 15 zwaar getroffen boeren bij de inundatie van het eiland in de slag om de Westerschelde en Antwerpen met een stamboek-pink weer aan een toekomst wilde helpen. Die inderdaad deels in fokvee bleek te liggen.
Het artikel ging over de klederdracht en wat je er aan af kon lezen. Het nog met enige regelmaat opduikende verhaal van de Wilhelmina-pink is hiermee dan ook gedocumenteerd.

Opkomst en ondergang

Boeiende boekrecensie in de NRC van gisteren: Bas van Bavel, de onzichtbare hand. Deze economisch historicus beschrijft hoe in kapitalistische economien met vrije markten voor grond, arbeid en kapitaal deze markten aanvankelijk zorgen voor een ongekende groei (de markteconomie drijft op de vrijheid, niet andersom), maar dat deze na verloop van tijd stagneert en er een concentratie van inkomen en vermogen ontstaat bij een kleine groep, terwijl de rest verpauperd. Reele inkomens dalen en de elite gaat liever in buitenlandse financiele activa investeren of beleggen. Door leningen aan de staat neemt ook de invloed op het bestuur toe, niet ten beste. Het leidt tot meer maatregelen die de rijken verrijken en repressief zijn voor loonarbeid. De Gouden Eeuw kende in Amsterdam ook veel tuchthuizen en dwangarbeid. We moeten dus vrezen voor een implosie van de VS, als je dit zo leest (en het boek suggereert dat blijkbaar ook).

Circulair op Foodlog

Gisteren verscheen een interview met mij op Foodlog. Over hoe een econoom tegen Circulaire Economie aankijkt. Leidt (nog) niet tot forse discussies, wel tot enige adhesie.

Plantaardig Eiwit in Canada

De circulaire economie met minder dieren spreekt ook tot de verbeelding in Canada, zo begrijp ik uit The Economist (Don't drill, plant, 3.3.2017). Canada haalt nu een deel van zijn inkomen uit de teerzanden (die het toch al afleggen tegen fracking) en toelevering aan de Amerikaanse auto-industrie. Ook niet zonder problemen.
Terug naar de basis dus, men zoekt een oplossing door nieuwe technologie toe te voegen aan oude successen zoals landbouw. Dat leidt to investeringen in de bio-economy. Zoals de teelt van carinata, Ethiopisch mosterdzaad voor de productie van bio-kerosine. En in Saskatchewan zetten de telers van peulvruchten, soja en granen zich aan vleesvervangers. Een outsider uit Hollywood stopt er geld in en de eerste chicken-fingers kunnen de markt op.

herbicides doen ertoe

The Economist van dit weekend komt met informatie die het debat over bestrijdingsmiddelen nog wat materiaal geeft. Een paper van Cutulle et al. in the Journal of Agricultural and Food Chemistry doet verslag van een proef met herbiciden. Ze toonden aan dat de herbiciden niet alleen het onkruid verdelgen, maar de suikermais (sweet corn) ook inhoudeljik veranderen. Ze bevatten 4 tot 12% meer eiwit (afhankelijk van het type herbidide), 14-51% meer fosfor en magnesium en 67% meer ijzer. En fors meer fructose, maar minder sucrose. De onderzoekers willen vervolgonderzoek naar smaak, ze sluiten niet uit dat die door deze andere samenstelling ook aantoonbaar anders is. Blijft de vraag of het nuttig of niet nuttig is: een beetje meer ijzer. Dan kun je met wat minder vlees toe.

The Economist 3.3.2018: Agricultural chemicals - For better or worse

Help de boer, eet wild zwijn

Berlijn wil zwijn op menu

Op weg naar Sofia, dat momenteel door een dik pak sneeuw wordt bedekt, las ik in Munchen de Duitse kranten. Zoals de FAZ. Die bericht dat de Duitse minister van Landbouw Christian Schmidt (die eind vorig jaar de steminstructies over glysofaat nog voor kennisgeving aannam en toch maar voor verleging stemde en die dus binnenkort door een ex-wijnkoningin wordt opgevolgd, zo is het gerucht) vindt dat we meer wildzwijn moeten eten. Hij beveelt vooral wildzwijn-gulasch aan.
We moeten het doen om de boeren te helpen. Die verkopen dan wel wat minder varkensvlees, maar we gaan zo wel de verspreiding van Afrikaanse varkenspest tegen. Die is nog maar 350 km van de Duitse grens verwijderd, dus er wordt al geoefend met noodplannen. Bij een uitbraak moet een gebied leeggemaak kunnen worden. En de EU stuurt iemand naar China om te bepleiten dat men niet heel Duitsland qua export dichtgooit, maar alleen het getroffen Bundesland.

FAZ 27.2.2018

Toekomstig onderzoek

Donderdag gaf ik in Bolzano (mooie stad trouwens) een lezing voor de vereniging van Itiliaanse ingenieursverenigingen IASA. Over de toekomst en de mogelijke richtingen voor agrarisch onderzoek. De presentatie staat online. 

italiaanse virtuele musea

Ik signaleer een leuke Italiaanse site met een virtueel museum. Met mooie illustraties van de agrarische mechanisatie. En eentje met bloemen-tekeningen.

de stad, het ommeland en de markt

Illustratief verhaal in The Economist van 17.2.2018 over Cities and Farming: Into the urban maw. Het beschrijft hoe miljoenen-steden in Bangladesh en Nigeria aanzetten tot intensivering van de landbouw. In Bangladesh worden rijstvelden vervangen door aquacultuur, dat levert veel meer eiwit en vooral geld op voor de boer. In Nigeria is het de opkomst van de kippenhouderij, zowel eieren als vlees (een Nigeriaan eet twee keer per jaar kip). Het is een bekend mechanisme: er komt vraag uit de stad, dat lokt extra aanbod uit op het platteland, er ontstaat productiviteitsverhoging door de oprichting van voerfabriekjes en zelfs laboratoria, en inmiddels klagen boeren dat ze weinig verdienen omdat de productie fors toeneemt. Het is voor boeren aanlokkelijker de productie te vergroten dan naar de stad te vertrekken. En de innovatoren leggen zich al weer toe op luxere vissoorten.  De economie werkt, en lijkt op dit punt wereldwijd geldig.

Zoutelande

Ik was ooit een paar uur in Franfurt an der Oder, en dat maakte nogal een desolate indruk. Het is in de oorlog platgebrand en de OderNeisse grens maakte het er ook niet beter op. Maar misschien was ik er op het verkeerde moment met het verkeerde weer.
In het Duits is er een wat triestig lied over gemaakt dat FrankfurtOder heet. De Vlissingse band Blof bewerkte het en vond Zoutelande een geschikte locatie om de melancholie naar toe te vertalen. Ze dachten daarbij vooral aan de wintermaanden (alsof Vlissingen zelf dan niet melancholisch is). Tja, in de zomermaanden kun je er over de mensen lopen, zeker komend jaar nu de band er een grote hit mee heeft. Ben blij dat je hier bent. Enfin, wel een mooie video met zwart beelden van het dorp en het strand.

Handel

Deze ochtend gaf ik nog even college in Avenhorn. Er was door ziekte iemand uitgevallen, zodoende. Voor de Slow Food Young Movement Nederland, die een academie hebben voor jonge professionals. We kregen meteen een mooie rondtocht door de Bakkerij de Pater, die o.a. supermarktketens belevert. Of ik het over handel en industrie wilde hebben. De presentatie staat online. 
En gistermiddag trad ik op met een Rli Handreiking Technologie in Midden Delfland voor een NSOB cursus van jonge ambtenaren. Voor wie die input zoekt, zoek hier maar even op mijn presentatie in Cornell.

scheiding van gras en koe

Interessant stukje in de Boerrderij van eind januari, die boeren een blik in de toekomst geeft. Met een bijdrage van mijn collega Lan Ge over blockchain technologie en zo nog wat onderwerpen. Ik noteer enige inzichten uit een stukje getiteld "de grasteelt wordt steeds precieser, het wordt een soort akkerbouwgewas", en gaat dan vooral over precisielandbouw.
Moderne hakselaars meten droge stof en kg-opbrenst bij de oogst, de Verisscan meet plaatselijk de zuurgraad (pH), gehalte organische stof en geleidbaarheid van de bodem. Via Eurofins Agro kun je dan vaststellen welke percelen meer opbrengen en welke minder. En het mobiele lab van Limagrain bepaalt de VEM, ruw celstof en ruw eiwit van gras op stam. Met een grashoogte meter bepaal je zo ook het optimale oogstmoment. Daarmee kun je precieser bemesten, ook met drijfmest
Wat ik er interessanter aan vind, is dat de grasteler veel beter gemonitored kan worden op zijn prestaties. Dat levert mogelijk langzamerhand genoeg vertrouwen op om in een combinatie van boeren de taken te gaan verdelen: de een wordt grasteler die zorgt voor een goed voer, de ander wordt melkproducent en een derde fokker van kwaliteitsvee en een vierde opfokker van jongvee. Die specialisatie tussen gras en koe was in verleden niet mogelijk omdat je de prestaties tussen melkveehouder ("als het niet goed gaat ligt het aan de kwaliteit van de graskuil") en plantenteler ("gras was prima, probleem zit bij melkvee") niet genoeg objectiveerbaar was. Althans dit voorspelt de economische theorie.

circulair op foodlog

Er valt al enige tijd niet zo heel veel te melden, of het is te druk met andere zaken. Wie toch wat wil lezen, ik heb vandaag erg actief mijn beelden bij circulaire landbouw op Foodlog gezet. Zie alhier.