Net terug van de discussie in Nieuwspoort over de intensieve veehouderij. Geen nieuwe argumenten gehoord, wel boeiend om te zien van welke argumenten mensen zich bedienen. Twee opvallende zaken noteer ik.
Allereerst dat sommigen vertekende beelden hebben over handel, die per definitie niet duurzaam zou zijn. Ik heb nog geprobeerd uit te leggen dat als we maar 1 aarde hebben, het toch handig is om de zaken te maken op die plekken waar dat het meest duurzaam is. Dus als er veel moeilijk transporteerbare energie op IJsland is, moet je daar aluminium smelten, en als er graangebieden in Canada, Brazilie en Oost Europa zijn, moet je daar varkens houden zodat de mest op het land blijft (en niet ophoopt in Nederland) en kun je beter het vlees dan het veevoer transporteren. In dat plaatje past ook dat je hier varkens houdt op basis van reststromen uit de voedingsindustrie voor duurzame niche producten, en dat we minder vlees eten, als je dat wil. En het levert inkomens in Brazilie op, dat zich daardoor aan de armoede ontrukt. Ik heb niet de illusie de autarkistisch denkenden te hebben overtuigd, maar zij mij ook niet.
Een tweede teleurstellende gang van zaken vond ik dat de laatste stelling "de intensieve veehouderij is bedreigend voor de volksgezondheid" massaal, maar dan ook massaal met Nee werd beantwoord. Hoezo campylobacter, Q-koorts, antibiotica, fijnstof etc. Het lijkt me dat je niet kunt ontkennen dat er een bedreiging is, net zoals het verkeer een bedreiging is. Die bedreigingen moet je managen en een risico-vrije samenleving bestaat niet. Ontkennen dat die bedreiging er is, er niet naar de bevolking transparant over zijn, het dus ook niet managen, en als argument aanvoeren dat de veehouderij in oost-azie met mens en dier op elkaar gepakt wel bedreigend is, vond ik schokkend. Ik hoop dat in werkelijkheid de meesten de stelling verkeerd hebben geinterpreteerd en dachten dat er stond dat de veehouderij het land uit moest vanwege het feit dat sommigen een nul-risico willen. Alsof natuur (eikenprocessierups, ziekte van Lyme etc etc) niet bedreigend is.
Enfin, een mooie debat.
In een paper over wat je allemaal met grond kunt doen, kwam ik wel eens tot een lijstje van allerlei F-en: van flowers, food, feed, fun & health, forest en fuel. Maar je hebt altijd baas boven baas. Uit een lezing die prof. Rudy Rabbinge op 4 oktober in de Rode Hoed hield, het volgende citaat met 12 Fjes (toegegeven de Vegetables is er fonetisch ingesmokkeld): "De waarde van gewassen hangt af van hun toepassing en neemt af als een afnemende reeks van 12 f-en: flowers, farmacy, flavour, fragrance, function molecules, fermentation products, vegetables, fruits, food, fother, fiber en fuel. In die volgorde neemt de waarde van de toepassing exponentieel af en neemt het benodigde areaal exponentieel toe. Bloemen zijn dus het meeste waard, brandstof het minste. Zes vierkante meter grond is voldoende om de hele behoefte aan farmacie van een persoon te dekken. Maar voor het voeden van een auto is een enorm areaal nodig". Prijspeil 2010 zou ik zo zeggen 
De dag van Europa is een goede gelegenheid het boek van Jeroen Akkermans aan te bevelen: Er zijn grenzen. De RTL Nieuws correspondent rapporteert en blikt terug op zijn correspondentschappen op tal van plekken in Europa, en zijn fascinatie voor grenzen. Knap laat hij ook zien wat Europa ons allemaal gebracht heeft en waarom we ons toch soms zo graag aan de eigen kant van de grens terugtrekken. Met een indrukwekkend slot over de moordaanslag in Gori met een russische clusterbom. Het boek verscheen al in 2009, ik las het vorige week aan boord van de KL vlucht naar Boedapest en terug. Doe hetzelfde. 
Bevrijdingsdag breng ik in Boedapest door. Voor een werkgroepvergadering in EU verband over agrarische kennis- en innovatiesystemen (AKIS in het jargon). Goede reden voor een lijstje met 7 functies van een innovatiesysteem:
4 mei. 
Bij het opruimen van de computer kwam ik nog een plaatje tegen uit de nieuwsbrief van de Global Dairy Farmers van december. Een melkrobot in carrousel uitvoering - in het Engels een robotic rotary dairy.
